Donderdag in week 13 door het jaar

In die dagen stuurde Amasja, de priester van Betel,
aan Jeróbeam, de koning van Israël, deze boodschap:
“Binnen uw eigen Israël smeedt Amos een complot tegen u;
het land is tegen al die dreigementen van hem niet bestand.
Want hij, Amos, zegt:
Jeróbeam zal sterven door het zwaard
en Israël wordt van zijn eigen grond verbannen.”
En tot Amos zei Amasja:
“Ziener, gij moet maken dat ge wegkomt!
Verdwijn naar Juda
en verdien daar uw brood maar met profeteren!
Hier in Betel moogt ge niet meer profeteren
want dit heiligdom is van de koning
en dit gebouw van het rijk.”
Amos gaf Amásja ten antwoord:
“Ik ben geen profeet of lid van een profetengilde,
ik ben veehoeder en vijgenkweker.
Maar de HEER heeft mij achter mijn beesten weggehaald
en het is de HEER die mij gezegd heeft:
Trek als profeet naar mijn volk Israël.
Daarom, luister naar het woord van de HEER.
Gij zegt wel:
Je mag tegen Israël niet profetéren,
tegen het huis Israël niet schuimbekken.
Maar de HEER zegt:
Uw vrouw zal in deze stad ontucht plegen,
uw zonen en dochters zullen omkomen door het zwaard,
uw eigen grond zal met het meetsnoer verkaveld worden;
zelf zult gij op onreine grond moeten sterven
en Israël wordt van zijn eigen grond verbannen.”

In die tijd ging Jezus in een boot,
stak over en kwam in zijn stad.
Men bracht een lamme die op een bed lag naar Hem toe.
Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de lamme:
“Heb goede moed mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.”
Enkele schriftgeleerden zeiden nu bij zichzelf:
“Die man spreekt godslasterlijk.”
Maar Jezus kende hun gedachten en zei:
“Waarom denkt gij kwaad bij uzelf?
Wat is gemakkelijker, te zeggen:
Uw zonden zijn u vergeven, of:
Sta op en loop?
Welnu, opdat ge zult weten
dat de Mensenzoon macht heeft op aarde zonden te vergeven
– en nu sprak Hij tot de lamme: –
“Sta op, neem uw bed en ga naar huis.”
En de lamme stond op en ging naar huis.
Toen de menigte dit zag werd zij door ontzag bevangen
en zij verheerlijkte God,
die zulk een macht gegeven had aan mensen.