Donderdag in week 14 door het jaar

Zo spreekt de HEER:
“Toen Israël nog jong was, kreeg Ik hem lief,
en uit Egypte heb Ik mijn zoon geroepen.
Ik ben het
die Efraïm heb leren lopen,
die hem bij zijn armen heb gevat.
Zij echter wilden maar niet weten,
dat Ik het was die hen behoedde.
Met zachte leidsels heb Ik hen gemend,
met teugels van liefde.
Ik was voor hen als degenen die het juk optillen
wanneer het tegen de kaken drukt.
Ik reikte hem zijn voedsel toe.
Mijn hart slaat om,
heel mijn binnenste wordt week.
Neen, Ik zal mijn vlammende toorn toch niet koelen,
Efraïm niet opnieuw te gronde richten,
want Ik ben God, Ik ben geen mens,
Ik ben de Heilige in uw midden.
Ik laat Mij niet gaan in mijn toorn.”

In die tijd zei Jezus tot de twaalf:
“Verkondigt op uw tocht:
het Koninkrijk der hemelen is nabij.
Geneest zieken, wekt doden op,
reinigt melaatsen en drijft duivels uit.
Voor niets hebt gij ontvangen, voor niets moet gij geven.
Tracht dus geen goud, zilver of koper te verwerven
om er uw gordels mee te vullen.
Verschaft u ook geen reiszak voor onderweg,
geen tweede onderkleed, geen schoeisel of stok,
want de arbeider is zijn onderhoud waard.
Als gij in een stad of in een dorp komt, onderzoekt dan
wie waard is u te ontvangen,
en verblijft daar tot gij weer vertrekt.
Wanneer ge dat huis binnentreedt,
brengt het uw vredegroet;
en wanneer het die waard is
moge uw vrede over dat huis komen,
maar wanneer het die niet waard is,
dan kere uw vrede tot u terug.
Als men u ergens niet ontvangt
en niet naar uw woorden luistert,
verlaat dan dat huis of die stad
en schudt het stof van uw voeten.
Voorwaar, Ik zeg u:
Op de oordeelsdag
zal het voor het land van Sodom en Gomorra
draaglijker zijn dan voor die stad.”