Bakchides wil Jonatan doden [32] Bakchides vernam dat en wilde hem doden. [33] Toen Jonatan dat hoorde, vluchtte hij met zijn broer Simon en zijn aanhang naar de woestijn van Tekoa* en sloeg zijn kamp op bij de put van Asfar. [34] Op een sabbat kreeg Bakchides kennis hiervan en hij stak met heel zijn leger de Jordaan over. [35] Jonatan stuurde zijn broer Johannes die aan het hoofd van de troep stond naar zijn vrienden, de Nabateeërs, om ze te vragen of ze hun omvangrijke bagage bij hen in veiligheid mochten brengen. [36] Maar de zonen van Jambri rukten op uit Medeba, overmanden* Johannes, namen alles wat hij bij zich had in beslag en gingen ermee vandoor. [37] Enige tijd later berichtte men Jonatan en zijn broer Simon dat de zonen van Jambri een grote bruiloft gingen vieren en dat ze de bruid, de dochter van een van de aanzienlijkste personen in Kanaän, met groot gevolg uit Nadabat zouden afhalen. [38] Met het bloed van hun broer Johannes in gedachten, vertrokken ze en verscholen zij zich in een bergspleet. [39] Vanuit daar namen ze op een gegeven ogenblik een rumoerige stoet waar; de bruidegom kwam met zijn vrienden en familieleden onder het slaan van pauken en het zingen van liederen, rijk uitgedost, hun kant op. [40] Zij sprongen uit hun hinderlaag tevoorschijn en sloegen ze neer; velen vielen onder hun slagen, de overigen vluchtten het gebergte in; hun bezittingen maakten ze buit. [41] Zo veranderde de bruiloft in rouw en hun feestliederen in weeklachten. [42] Het bloed van hun broer was gewroken. Jonatan en zijn aanhang gingen naar het moerasgebied bij de Jordaan. [43] Toen Bakchides dat vernam, trok hij uit en hij verscheen op de sabbat met een groot leger aan de oever van de Jordaan. [44] Hierop zei Jonatan tegen de zijnen: ‘Vooruit! We moeten strijden voor het behoud van ons leven, want het ziet er nu slechter voor ons uit dan ooit: [45] van voren zowel als van achteren worden we aangevallen, links en rechts van ons is het water van de Jordaan, moerassen en kreupelhout: er is geen plaats meer om te ontsnappen! [46] Roep de hemel aan, zodat jullie gered worden uit de macht van onze vijanden.’ [47] De strijd ontbrandde. Toen Jonatan zijn hand uitstrekte om Bakchides neer te slaan, wist deze hem door een achterwaartse beweging te ontwijken. [48] Daarop sprongen Jonatan en zijn mannen in de Jordaan en zwommen naar de overkant. Maar de vijanden staken de Jordaan niet over om ze te achtervolgen. [49] Aan de kant van Bakchides waren er die dag ongeveer duizend man gesneuveld.
Jonatans eerste overwinning op Bakchides [32] Toen Bakchides dit te weten kwam, wilde hij Jonatan doden. [33] Jonatan en zijn broer Simon en al hun aanhangers hoorden ervan en vluchtten naar de woestijn van Tekoa. Ze sloegen hun kamp op bij de waterput van Asfar. [34] Dit kwam Bakchides weer ter ore en op een sabbat stak hij met heel zijn leger de Jordaan over. [35] Jonatan stuurde zijn broer Johannes aan het hoofd van een grote groep mensen naar bevriende Nabateeërs met het verzoek of ze hun omvangrijke bagage bij hen in bewaring konden geven. [36] Maar de Jambrieten rukten vanuit Medeba tegen hen op, overmeesterden Johannes en alles wat hij met zich meevoerde en maakten zich uit de voeten. [37] Enige tijd daarna hoorden Jonatan en zijn broer Simon dat de Jambrieten een grote bruiloft gingen vieren. De bruid, een dochter van een van de meest vooraanstaande mannen van Kanaän, zou met een groot gevolg in Nadabat worden opgehaald. [38] Met het bloed van hun broer Johannes in gedachten trokken zij op en verborgen zich in een bergspleet. [39] Van daaruit zagen ze een rumoerige stoet naderen met een grote vracht bagage. Het waren de bruidegom, zijn vrienden en zijn broers, die onder tromgeroffel en muziek en in volle wapenrusting hun kant op kwamen. [40] Jonatan en Simon kwamen uit hun hinderlaag te voorschijn en richtten een bloedbad aan; er vielen veel gewonden en de overigen vluchtten de bergen in. Al hun bezittingen namen ze in beslag. [41] Zo veranderde het feest in rouwbetoon en de bruidsmuziek in een rouwklacht. [42] Het bloed van hun broer was gewroken. Daarna keerden ze terug naar het moerasland van de Jordaan. [43] Toen Bakchides hiervan hoorde, trok hij op een sabbat met een groot leger op tot aan de oevers van de Jordaan. [44] Jonatan zei tegen zijn mannen: ‘Vooruit! We moeten vechten voor ons leven, want zo slecht als vandaag heeft het er nog nooit voor ons uitgezien: [45] we worden van voren en van achteren aangevallen, het water van de Jordaan stroomt aan deze kant en aan die kant liggen moeras en struikgewas, we kunnen nergens heen! [46] Smeek de hemel dat jullie uit de handen van de vijand gered mogen worden!’ [47] De strijd begon. Jonatan hief zijn arm om Bakchides neer te slaan, maar deze week achteruit. [48] Daarop sprongen Jonatan en zijn aanhangers het water in en zwommen naar de overkant. Maar de vijand ging hen niet achterna en stak de Jordaan niet over. [49] Die dag vielen er aan de kant van Bakchides ongeveer duizend man.
De Katholieke Bijbelstichting (KBS) zet zich in voor de verspreiding van de Bijbel in het Nederlands taalgebied, en voor de bevordering van de liefde voor, omgang met en kennis van de Bijbel als geloofs- en cultuurboek.
De KBS realiseert haar doelstelling ondermeer door de instandhouding van deze bijbelwebsite. Zonder uw steun kan de KBS deze dienstverlening en andere projecten niet verwezenlijken. Uw gift, hoe groot of klein ook, is dan ook zeer welkom.
