Tryfon neemt Jonatan gevangen [39] Tryfon streefde ernaar koning van Azië te worden, de diadeem op zijn hoofd te zetten en koning Antiochus uit de weg te ruimen. [40] Hij was echter bang dat Jonatan hem niet zou laten begaan, maar de wapens tegen hem zou opnemen. Daarom zocht hij naar een middel om zich van Jonatan meester te maken en hem te doden. Hij rukte dus uit en kwam in Bet-San. [41] Jonatan ging hem tegemoet met een slagvaardig leger van veertigduizend man en kwam ook in Bet-San. [42] Toen Tryfon zag dat hij met een sterk leger gekomen was, schrok hij ervoor terug om hem aan te vallen. [43] Tryfon ontving hem met luister, stelde hem voor aan al zijn vrienden, bood hem geschenken aan en beval zijn vrienden en zijn troepen om Jonatan te gehoorzamen als hemzelf. [44] Daarna vroeg hij Jonatan: ‘Waarom hebt u dit volk deze overlast aangedaan? Er is toch geen oorlog die ons bedreigt? [45] Kies enkele mannen uit om u te begeleiden en stuur de rest naar huis. En ga dan met mij mee naar Ptolemaïs. Ik wil die stad met de overige vestingen, troepen en ambtenaren aan u overdragen. Daarna vertrek ik weer want dat is het doel van mijn komst.’ [46] Jonatan vertrouwde hem en deed wat hij gevraagd had: hij stuurde de troepen weg en deze keerden naar het land van Juda terug. [47] Hij hield drieduizend man bij zich; daarvan stuurde hij er tweeduizend naar Galilea en duizend gingen er met hem mee. [48] Maar nauwelijks was Jonatan in Ptolemaïs aangekomen, of de inwoners sloten de poorten; zij namen hem gevangen en iedereen die met hem was meegekomen doodden ze met het zwaard. [49] Tryfon stuurde voetvolk en ruiters naar Galilea en de grote vlakte om alle manschappen van Jonatan te doden. [50] Die hadden echter al vernomen dat Jonatan gevangen genomen was en met zijn mannen de dood had gevonden; daarom spraken ze elkaar moed in en trokken ze in gesloten gelederen op, klaar om te vechten. [51] Toen de achtervolgers zagen dat het een gevecht zou worden op leven of dood, keerden ze terug. [52] Zo kwamen ze allemaal veilig in het land van Juda aan. Zij treurden over Jonatan en zijn mannen en waren zeer angstig. Heel Israël treurde in diepe rouw. [53] De naties rondom deden weer pogingen om de Israëlieten uit te roeien. Ze zeiden: ‘De Israëlieten hebben geen aanvoerder meer en er is niemand die hen helpt; laten we daarom nu de strijd met hen aanbinden en de herinnering aan hen bij de mensen uitwissen.’
Jonatan gevangengenomen [39] Tryfon wilde de heerschappij over Asia bemachtigen en zichzelf tot koning uitroepen, maar daarvoor moest hij koning Antiochus uit de weg ruimen. [40] Omdat Tryfon bang was dat Jonatan dit zou willen verhinderen en de wapens tegen hem zou opnemen, beraamde hij een plan om hem te doden. Hij brak op en trok naar Bet-San. [41] Jonatan ging hem tegemoet met veertigduizend geoefende soldaten en stelde hen in de buurt van Bet-San in slagorde op. [42] Toen Tryfon zag dat Jonatan met een grote strijdmacht was gekomen, durfde hij hem niet meer aan te vallen. [43] In plaats daarvan ontving hij hem met pracht en praal, stelde hem voor aan al zijn vertrouwelingen en gaf hem geschenken. Hij beval zijn bondgenoten en strijdkrachten Jonatan te gehoorzamen als hemzelf. [44] En tegen Jonatan zei hij: ‘Waarom hebt u zoveel mannen op de been gebracht? Er dreigt toch geen oorlog? [45] Stuur uw mannen toch naar huis! Kies er een paar uit om bij u te blijven en vergezelt u mij dan naar Ptolemaïs. Ik wil die stad en de andere burchten, met alle strijdkrachten en bevelhebbers, aan u schenken. Dat is de reden waarom ik ben gekomen, daarna trek ik me weer terug.’ [46] Jonatan vertrouwde hem en deed wat Tryfon gezegd had. Hij stuurde zijn strijdkrachten weg en deze vertrokken naar Judea. [47] Drieduizend man hield hij over, van wie hij er tweeduizend naar Galilea stuurde en duizend met zich meenam. [48] Maar toen Jonatan in Ptolemaïs kwam, sloten de inwoners de poorten, namen Jonatan gevangen en doodden iedereen die met hem was meegekomen. [49] Tryfon stuurde voetvolk en ruiters naar de grote vlakte van Galilea om alle andere mannen van Jonatan te doden. [50] Die hoorden het bericht dat Jonatan gevangen was genomen en dachten dat hij samen met al zijn mannen was gedood. Ze spraken elkaar moed in, begaven zich in gelid naar het strijdperk [51] en joegen hun achtervolgers, die zagen dat ze bereid waren zich dood te vechten, op de vlucht. [52] Ze keerden veilig terug in Judea, maar waren bang en treurden om Jonatan en zijn mannen. Heel Israël gaf zich over aan diepe rouw. [53] De volken rondom probeerden opnieuw hen uit te roeien, want ze dachten: De Joden hebben geen leider meer en er is niemand die hen nog te hulp zal komen; laten we daarom nu tegen hen strijden en de herinnering aan hen volledig uitwissen.
De Katholieke Bijbelstichting (KBS) zet zich in voor de verspreiding van de Bijbel in het Nederlands taalgebied, en voor de bevordering van de liefde voor, omgang met en kennis van de Bijbel als geloofs- en cultuurboek.
De KBS realiseert haar doelstelling ondermeer door de instandhouding van deze bijbelwebsite. Zonder uw steun kan de KBS deze dienstverlening en andere projecten niet verwezenlijken. Uw gift, hoe groot of klein ook, is dan ook zeer welkom.
