H. Antonius, abt. Dinsdag in week 2 door het jaar

In die dagen sprak de HEER tot Samuël:
“Hoelang nog zult gij treuren over Saul,
terwijl Ik hem heb verworpen
en hij geen koning meer zal zijn over Israël?
Vul een hoorn met olie:
Ik zend u naar Isaï de Betlehemiet,
want een van zijn zonen
heb Ik voor het koningschap bestemd.”
Maar Samuël zei:
“Hoe kan ik dat doen?
Als Saul het hoort, vermoordt hij mij.”
De HEER antwoordde:
“Gij neemt een kalf mee en zegt
dat ge komt om aan de HEER te offeren.
Gij moet Isaï bij het offer uitnodigen
en Ik zal u dan wel te kennen geven
wat ge doen moet;
degene die Ik aanwijs moet ge zalven.”
Samuël deed wat de HEER bevolen had.
Toen Hij in Betlehem kwam,
liepen de oudsten van de stad
hem ontsteld tegemoet en vroegen:
“Uw komst betekent toch niets kwaads?”
Hij antwoordde:
“Niets dan goeds.
Ik ben gekomen om aan de HEER te offeren:
zorg dat gij heilig zijt
en komt dan met mij ten offer.”
Samuël droeg er zorg voor
dat Isaï en zijn zonen zich heiligden
en riep hen bijeen voor het offer.
Toen zij aankwamen viel Samuëls blik op Eliab en hij dacht:
“Die daar voor de HEER staat
is ongetwijfeld zijn gezalfde!”
Maar de HEER zei tot Samuël:
“Ga niet af op zijn voorkomen
of zijn rijzige gestalte; hem wil Ik niet.
Want God ziet niet zoals een mens ziet;
een mens kijkt naar het uiterlijk,
maar de HEER naar het hart.”
Toen riep Isaï Abínadab
en stelde hem aan Samuël voor, maar Samuël zei:
“Ook hem heeft de HEER niet uitverkoren.”
Toen stelde Isaï Samma voor,maar Samuël zei:
“Ook hem heeft de HEER niet uitverkoren.”
Zo stelde Isaï zeven van zijn zonen aan Samuël voor,
maar Samuël zei tot Isaï:
“Geen van hen heeft de HEER uitverkoren.”
Daarop vroeg hij aan Isaï:
“Zijn dat al uw jongens?”
Hij antwoordde:
“Alleen de jongste ontbreekt; die hoedt de schapen.”
Toen zei Samuël tot Isaï:
“Laat die dan halen,
want we gaan niet aan tafel voordat hij hier is.”
Isaï liet hem dus halen.
De jongen was rossig, had mooie ogen en een prettig voorkomen.
Nu zei de HEER:
“Hem moet ge zalven: hij is het.”
Samuël nam dus de hoorn met olie
en zalfde David te midden van zijn broers.
Sedert die dag was de geest van de HEER vaardig over David.
Daarna vertrok Samuël en ging naar Rama.

Eens ging Jezus op de sabbat door een korenveld
en zijn leerlingen begonnen onder het gaan aren te plukken.
De Farizeeën zeiden tot Hem:
“Waarom doen ze op sabbat iets wat niet geoorloofd is?”
Hij gaf hun ten antwoord:
“Hebt gij nooit gelezen wat David deed, toen hij gebrek had
en hij en zijn metgezellen honger kregen?
Hoe hij onder de hogepriester Abjatar
het huis van God binnenging
en van de toonbroden at, die alleen de priesters mogen eten,
en hoe hij er ook van gaf aan zijn metgezellen?”
En Hij voegde eraan toe:
“De sabbat is gemaakt om de mens
maar niet de mens om de sabbat.
De Mensenzoon is dus Heer, ook van de sabbat.”