Maandag in week 9 door het jaar

Simon Petrus,
dienstknecht en apostel van Jezus Christus,
aan hen die
door de goedheid van onze God en Heiland Jezus Christus
met ons het voorrecht delen van hetzelfde geloof.
Genade voor u
en vrede in rijke overvloed
door de kennis van onze Heer!

Want al wat voor leven en vroomheid nodig is,
heeft zijn goddelijke kracht ons geschonken
met de kennis van Hem
die ons geroepen heeft door eigen heerlijkheid en wondermacht.
Door die heerlijkheid en macht
heeft Hij verheven en onschatbare beloften voor ons gerealiseerd,
waardoor gij deel hebt gekregen aan Gods eigen wezen,
na ontkomen te zijn aan het bederf van de zelfzucht
dat de wereld heeft aangetast.
Doet daarom uw uiterste best om uw geloof te voeden met deugd,
de deugd met kennis,
de kennis met zelfbeheersing,
de zelfbeheersing met standvastigheid,
de standvastigheid met godsvrucht,
de godsvrucht met broederliefde
en de broederlijke genegenheid met liefde voor allen.

In die tijd begon Jezus
tot de hogepriesters, schriftgeleerden en oudsten
te spreken in gelijkenissen:
“Er was eens een man die een wijngaard aanlegde,
er een omheining omheen zette,
een wijnpers erin uithakte en er een wachttoren in bouwde;
daarna verpachtte hij hem aan wijnbouwers
en hij vertrok naar den vreemde.
Op de vastgestelde tijd zond hij een dienaar naar de wijnbouwers
om zijn aandeel in de opbrengst van de wijngaard
van hen in ontvangst te nemen.
Maar ze grepen hem vast, mishandelden hem
en stuurden hem met lege handen terug.
Daarop zond hij een andere dienaar naar hen toe.
Maar ze sloegen hem op zijn hoofd en beledigden hem.
Weer stuurde hij er een, maar hem doodden zij;
en zo nog verscheidene anderen
die zij mishandelden en doodden.
Hij had nu niemand meer dan zijn geliefde zoon.
Die stuurde hij als laatste naar hen toe, in de veronderstelling:
Mijn zoon zullen ze wel ontzien.
Maar de wijnbouwers zeiden onder elkaar:
Dit is de erfgenaam;
vooruit, laten we hem vermoorden,
dan zal de erfenis voor ons zijn.
Ze grepen hem vast, doodden hem
en wierpen hem buiten de wijngaard.
Wat zal nu de eigenaar van de wijngaard doen?
Hij zal komen, de wijnbouwers ter dood brengen
en de wijngaard aan anderen geven.

Hebt ge deze schriftplaats niet gelezen.
De steen die de bouwlieden hebben afgekeurd
is juist de hoeksteen geworden.
Op last van de Heer is dat gebeurd
en het is wonderbaar in onze ogen.”

Zij zonnen nu op een middel om zich van Hem meester te maken,
maar ze waren bang voor het volk, want ze begrepen
dat de gelijkenis die Hij vertelde op hen sloeg.
Zo lieten ze Hem met rust en verwijderden zich.