Vrijdag in week 17 door het jaar

In het begin van de regering van Jójakim,
zoon van Josía, koning van Juda,
kwam dit woord van de HEER tot Jeremia:
“Dit zegt de HEER:
Ga naar de tempel van de HEER en zeg in de voorhof
tot hen die uit de steden van Juda naar de tempel komen
om de HEER te aanbidden, alles wat Ik u opdraag,
zonder één woord weg te laten.
Misschien luisteren zij en komen ze tot inkeer,
zodat Ik spijt krijg over de rampen
die Ik tegen hen om hun zondig leven beraamde.
Zeg daarom tot hen:
Dit zegt de HEER:
Als ge niet naar Mij luistert
en niet leeft volgens de wet die Ik u heb gegeven,
als ge niet luistert naar mijn dienaars, de profeten,
die Ik telkens weer, maar vergeefs, naar u zond,
dan doe Ik met dit huis hetzelfde als Ik met Silo gedaan heb,
en maak Ik deze stad tot een vloek
bij alle volken op aarde.”

De priesters, de profeten en alle aanwezigen
hoorden de rede die Jeremia in de tempel hield.
Nauwelijks had Jeremia de rede,
die hij, in opdracht van de HEER,
voor alle aanwezigen hield, beëindigd,
of de priesters, de profeten en alle aanwezigen
grepen hem vast en schreeuwden;
“Sterven zult ge!
Hoe durft ge als profeet van de HEER te zeggen:
Deze tempel zal het vergaan als de tempel Silo
en deze stad wordt een puinhoop, zonder bewoners.”
En allen stormden tegelijk op Jeremia af
in de tempel van de HEER.

In die tijd begaf Jezus zich naar zijn vaderstad
en onderwees hen in hun synagoge, zodat ze verbaasd zeiden:
“Waar heeft Hij die wijsheid vandaan
en de macht om wonderen te doen?
Is Hij niet de zoon van de timmerman?
Heet zijn moeder niet Maria
en zijn broeders Jakobus, Jozef, Simon en Judas?
Wonen zijn zusters niet allen bij ons?
Waar heeft Hij dat alles vandaan?”
En zij namen er aanstoot aan.
Maar Jezus sprak tot hen:
“Een profeet wordt overal geëerd
behalve in zijn eigen stad en in zijn eigen kring.”
En wegens hun ongeloof deed Hij daar niet veel wonderen.